කොහේවත් ඇතිවද අසනෙමි....

හිරු දැකී හිනැහෙන මලක් සේ...
බුදු රුවක් දැක සැනසෙමි මමත්..
මල් පිපී ලොව පරවෙලා යන සේ...
අස්තිරයි දුව දුවා යනම සසරත්...


සෙත් පිරිත ළග දැහැන් ගත හිත...
බුදු මගක යන්නට කියයි නිතරම...
පින් පුරන් සසරක ආවමුත් හිත..
නිති බැදුනෙ බැදුමක රැදුන දුකකම...


මදාරා පරසතු නෙලන්නට හිත හිතා..
දෙව්ලොවෙම ඉන්නට හිතූ මෙදිනා..
මිගදායෙ ඇසතු සෙවනක  සිසිලස...
කොහේවත් ඇතිවද අසනෙමි හඩගා...

හිත නිවනා සුව...

බුදු බණ පදයක අපමණ හිත නිවනා සුව...
ලොව වදනක තව ඇතිදෝ...
බුදු රුව අබියස සිටිනා විට දැනෙනා සිසිලස..
ලොව වෙන කොතනක ඇතිදෝ..

මෙත් කරුණා ගුණ හදවත නිති රදවා...
බුදු ඇස ලොව බලනා වේලේ...
තන්හා ආශා පොදිබැඳ යන ගමනේ...
නැවතුම කවදා හිමිවේදෝ..

ලාභ අලාභය ගැන නොසිතන් කිසිදා නොදැනේ සිත්පීඩා
දිවිමගෙ යන මේ ගමනේ...
පින් සිතෙ දියුණුව රැක ගනිමින් යාමට දිරි ගන්නේ....
අමා නිවන් සුව ලබනා තෙක් මේ සංසාරේ

බුදු පුතෙක් මට හමුවුනා...

නුඹ සුවපත් වේවා...

මට කියාදෙන්න...

ආදරණීය අම්මේ...

අම්මගෙ ආලය....